ΤΟ ΠΑΣΟΚ, εγώ και η ιδεολογική σύγχυση!

του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΜΑΝΟΥ*

Στην αντιπαράθεση για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ δεν ανακατεύομαι. Δεν μου πέφτει λόγος. Όμως, μια πτυχή της αντιπαράθεσης με αγγίζει. Καταμαρτυρούν στον κ. Γ. Παπανδρέου ότι με το να συμπεριλάβει στο ψηφοδέλτιο επικρατείας το 2004 τους Ανδριανόπουλο και Μάνο προκάλεσε ανεπανόρθωτη ιδεολογική σύγχυση. Στη σύγχυση αυτή αποδίδουν την ήττα του 2004 αλλά και του 2007.

Πολλές φορές αναρωτήθηκα τι από τα δικά μου πεπραγμένα δημιουργεί ιδεολογική σύγχυση στο ΠΑΣΟΚ.

Μετά το 2004, για να αρχίσω από τα πιο πρόσφατα, υποστήριξα με αλλεπάλληλες τροπολογίες που κατέθεσα στη Βουλή την ανάγκη να καταργηθεί αμέσως το μαύρο ταμείο που δικαιούνται να έχουν οι εκδότες και οι καναλάρχες (4 έως 5 εκατομμύρια ευρώ μαύρα λεφτά το χρόνο για κάθε μεγάλο κανάλι). Μολονότι οι διαχειριστές του μαύρου ταμείου κατηγορούνται σήμερα ότι προσπαθούν να χειραγωγήσουν το ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ στη Βουλή προτίμησε να μη στενοχωρήσει αυτούς που σήμερα κατηγορεί. Λυπάμαι αν με τη στάση μου προκάλεσα σύγχυση στο ΠΑΣΟΚ.
 
 Στη Βουλή του 2004 κατέθεσα αλλεπάλληλες τροπολογίες ζητώντας να ανατραπεί η σκανδαλώδης και κοινωνικά προκλητική απόφαση των κκ Αλογοσκούφη και Παπαληγούρα που χρυσώνει τα εισοδήματα των συμβολαιογράφων. Πολλοί συμβολαιογράφοι χάρις στην κυβέρνηση της Ν.Δ. έχουν εισοδήματα (υποχρεωτικά) που υπερβαίνουν το ένα εκατομμύριο ευρώ το χρόνο. Και αυτή η πρόταση μου πρέπει να προκάλεσε ιδεολογική σύγχυση μια και το ΠΑΣΟΚ δεν τη στήριξε.
 
Από το 2001, ως πρόεδρος των Φιλελευθέρων, είχα διατυπώσει ολοκληρωμένη πρόταση για τον εξορθολογισμό των σχέσεων κράτους και εκκλησίας. Στην προηγούμενη Βουλή κατέθεσα πρόταση νόμου. Το ΠΑΣΟΚ, μολονότι στο Συνέδριο του είχε αποφασίσει ότι στηρίζει τον χωρισμό του κράτους από την εκκλησία, στη Βουλή προτίμησε να μην στηρίξει την πρόταση. Την στήριξαν όμως το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Εκ του γεγονότος αυτού αναρωτήθηκα μήπως η ιδεολογική σύγχυση που προκαλώ οφείλεται σε υπερβολική αριστεροσύνη μου.
 
 Στη συζήτηση για το Σύνταγμα και συγκεκριμένα για το άρθρο 16 υποστήριξα ότι πρέπει να καταργηθεί η πρόβλεψη για δωρεάν ανώτατη παιδεία και να αντικατασταθεί με την πρόβλεψη ότι οι εύποροι θα πληρώνουν και ότι πάντως κανένας δεν θα στερείται ανώτατης παιδείας (εδώ και στο εξωτερικό, όσο ψηλά μπορεί να φθάσει) επειδή δεν έχει λεφτά. Μολονότι δεν μου φαίνεται αντιδραστική η πρόταση μου, προφανώς προκάλεσε σύγχυση στο ΠΑΣΟΚ.
 
 Θα μπορούσα να παραθέσω δεκάδες παρόμοια συγκεκριμένα παραδείγματα, αλλά ο χώρος δεν μου το επιτρέπει. Θα χαιρέτιζα αν, με την ευκαιρία, μερικά από τα ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που προβάλλουν το επιχείρημα της ιδεολογικής σύγχυσης που προκαλώ έμπαιναν στον κόπο να παρουσιάσουν τις συγκεκριμένες ενέργειες μου που τους σύγχυσαν ιδεολογικά.
 
 Θα που ίσως μερικοί ότι δεν είναι το πρόσφατο παρελθόν μου που τους προκαλεί σύγχυση, αλλά το απώτερο.
 
 Τι όμως; Ως Υφυπουργός Δημοσίων Έργων έφερα τον Οικιστικό Νόμο, το Νόμο για τη μεταφορά του Συντελεστή Δόμησης, τα υποχρεωτικά γκαράζ, τους πεζόδρομους, τις Χρήσεις Γης, κ.α. Όλα αυτά εξακολουθούν να ισχύουν μετά από 20 χρόνια κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Προκαλούν ακόμη ιδεολογική σύγχυση;
 
 Το 1980 ως Υφυπουργός Δημοσίων Έργων πρότεινα και έγινε το Υπουργείο Περιβάλλοντος που το 1985, με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, συγχωνεύτηκε με το Υπουργείο Δημοσίων Έργων. Το σημερινό ΠΑΣΟΚ ζητεί τώρα (ορθώς) να δημιουργηθεί Υπουργείο Περιβάλλοντος. Πως όμως εγώ προκάλεσα ιδεολογική σύγχυση;
 
Αργότερα το 1990 ως ΥΠΕΧΩΔΕ αφού, σε λίγους μήνες, έλυσα τον κόμπο που επέτρεψε στο μετρό της Αθήνας να ξεκινήσει δημιούργησα την εταιρεία Αττικό Μετρό (για να παρακάμψω το ΥΠΕΧΩΔΕ) που επέβλεψε την επιτυχή ολοκλήρωση του μετρό. Το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση αντέγραψε το σχήμα για την Εγνατία. Ως αποτέλεσμα ιδεολογικής σύγχυσης;
 
 Το 1990 αντί φλυαρίας περί νέφους καθιέρωσα το μέτρο της απόσυρσης των ρυπογόνων αυτοκινήτων με καινούργια νέας τότε τεχνολογίας; Από τότε, διαδοχικές κυβερνήσεις, ψάχνουν να βρουν τρόπο να επαναλάβουν το εγχείρημα. Από σύγχυση;
 
 Το 1990 καθιέρωσα τις λεωφορειολωρίδες με το σκεπτικό ότι τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι προτιμότερα από ό,τι τα μέσα ατομικής μεταφοράς. Οι λεωφορειολωρίδες δεν καταργήθηκαν από τις μετέπειτα κυβερνήσεις Α. Παπανδρέου και Κ. Σημίτη, αλλά αντιθέτως επεκτάθηκαν. Από σύγχυση;

Το 1990, τρεις εβδομάδες αφού ανέλαβα το Υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ, ανακοίνωσα ότι το αεροδρόμιο στα Σπάτα, η Αττική Οδός και η Γέφυρα στο Ρίο θα γίνουν με αυτοχρηματοδότηση. Το 1992 καθιέρωσα το Σπατόσημο ως εργαλείο αυτοχρηματοδότησης των αεροδρομίων. Ακολούθησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Και τα τρία έργα ολοκληρώθηκαν με τη μέθοδο αυτή, το Σπατόσημο ζει και βασιλεύει και το κυριότερο το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε ότι του αρέσει ο τρόπος αυτός παραγωγής δημοσίων έργων και έθεσε σε κίνηση νέα έργα. Ομολογουμένως δεν φανταζόμουνα ότι μπορώ να προκαλέσω τόση ιδεολογική σύγχυση.
 
 Το 1992, δύο εβδομάδες αφού ανέλαβα το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας έκλεισα τη συμφωνία για την πώληση των μετοχών της ΑΓΕΤ. Το ΠΑΣΟΚ είχε αντίθετη γνώμη. Αργότερα όμως όταν η αξία της μετοχής της ΑΓΕΤ έπεσε στο μισό της αξίας που είχε πουληθεί είπα στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ: Μια που δηλώνατε αντίθετοι, γιατί δεν την αγοράζετε πίσω στη μισή τιμή; Ήταν όμως τόση η ιδεολογική σύγχυση που είχα προκαλέσει ώστε προτίμησαν να αφήσουν να πάει χαμένη η ευκαιρία.
 
Πάλι το 1992, την ίδια ημέρα που ανέλαβα το Υπουργείο Οικονομικών αύξησα τη φορολογία στα καύσιμα. Το ΠΑΣΟΚ υποσχέθηκε να την καταργήσει. Αλλά όχι μόνο δεν το έκανε, την αύξησε περισσότερο. Και αν ήταν κυβέρνηση θα την αύξανε εκ νέου για να συμμορφωθεί προς τα κελεύσματα των Βρυξελλών αλλά και για να προστατέψει το περιβάλλον και να έχει λεφτά για τα κοινωνικά του προγράμματα.
Ο χώρος δυστυχώς δεν μου επιτρέπει να αναφερθώ σε περισσότερα συγκεκριμένα παραδείγματα.
Μετά τις 12 Νοεμβρίου, το ΠΑΣΟΚ – έχοντας πίσω του τις τραυματικές εμπειρίες της εκλογικής ήττας και της σκληρής εσωτερικής αντιπαράθεσης που ακολούθησε -ελπίζω να μπορέσει να ξεπεράσει τα γελοία επικοινωνιακά κλισέ και να ξετυλίξει συγκροτημένες και συγκεκριμένες πολιτικές για τα πολλά προβλήματα της Ελλάδας.
Ελπίζω να μπορέσει να παραδεχτεί ότι υιοθέτησε (ίσως όχι στα λόγια, αλλά πάντως στην πράξη) τις πολιτικές που υποστήριζα και να συνειδητοποιήσει ότι το αίτημα του λαού δεν είναι κοινωνική δικαιοσύνη στα χαρτιά, αλλά αποτελεσματική κοινωνική δικαιοσύνη στην πράξη.
* ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ, 10/11/2007

Σχόλιο του Γεώργιου Μπατζιλή

26/11/2007 00:15:55

 

 

Πράγματι, κάποιοι δικαίως ανησύχησαν από τη διεύρυνση πρός τους φιλελεύθερους κ Μάνο/Ανδριανόπουλο. Ταυτόχρονα όμως παραλείπει ο κ. Μάνος η διεύρυνση αφορούσε Ανδρουλάκη /Δαμανάκη. Η κίνηση είναι σαφής, δίδεται βήμα για σύγκλιση αριστεράς-δεξιάς ή φιλελευθερισμού-σοσιαλισμού. Επομένως δεν υφίσταται ζήτημα ιδεολογικής σύγχυσης αλλά αντιπαλότητας καί νίκης του επιθετικού κοινοτισμού και της λαϊκής προσοδοθηρίας. Αναρωτήθηκε κανείς πόσοι απλοί ανώνυμοι φιλελεύθεροι καταδικάζονται καθημερινά σε αποκλεισμό επειδή δηλώνουν σοσιαλιστές; καθώς και σοσιαλστές που δηλώνουν φιλελεύθεροι.
Με αυτούς άν ασχοληθεί κανείς ίσως δικαιώνεται, διότι αυτοί ζούν σήμερα στη κορφή του πολιτικού πογκρόμ.

Να σας θυμίσω μία σκηνή στη Θεσσαλονίκη, κινηματογράφος Ολύμπιον, αρχές του 2000. Ομιλητές οι κ.κ. Γ. Παπανδρέου, Σ.Μάνος, Μ.Ανδρουλάκης, με θέμα την «Παγκοσμιοποίηση»! Στή δεξιά πλευρά καθισμάτων κάθονται οι «δεξιοί λόρδοι», στην αριστερά πλευρά καθισμάτων του σινεμά οι «αριστεροί εργατικοί». Ούτε αγγλικό κοινοβούλιο νάτανε. Μεγαλύτερη εντύπωση μού έκαναν οι χαριεντισμοί σας με τον Ανδρουλάκη και το allegro, το εύθυμο και χιιουμοριστικό δίδυμο πού συναποτελούσατε. Να θυμίσω ότι είσασταν αμφότεροι αγαπημένο καί τηλεοπτικό δίδυμο. Τί έγινε και αλληλοξεχαστήκατε; Τί έγινε και ρίξατε αμφότεροι ευθύνες στον οικοδεσπότη;

Αυτό ήθελαν οι πολίτες; ή είσασταν υπεύθυνοι για τη σύγκλιση αντιλήψεων φιλελευθερισμού-σοσιαλισμού, η οποία είναι έργο δύσκολο με πολλά εμπόδια και άρα το καλύτερο είναι το «στρίβειν δια του αραβώνος». Ο Ανδρουλάκης μετετράπει βεβαίως σε βέρο Πασοκτσή και κρατά μία θέση στη Βουλή ανέτως. Ο Αμάρτια Σέν έχει θέσει ψηλά τον πήχυ της Ανάπτυξης όταν προκρίνει την ευημερία που ελεύθερου χρόνου και της δημιουργικότητας απέναντι στο χρήματισμό και τον υλικό πλούτο. Εγινε μία πολιτική απόπειρα το 2004, συνεχίζεται, οι ανάγκες γάρ. Μέχρι τότε ο φιλελεύθερος σοσιαλισμός και η σύγκλιση «αριστεράς δεξιάς», στις κατακόμβες! Διότι λίγοι δέ χάνουν πολλά, πολλοί δεν έχουν να χάσουν τίποτε.

υ.γ.Οπως λέει και ο Πίκουλας ,παραπάνω, οι πολίτες έχουν πολιτικό αισθητήριο, αλλά δεν αρκεί, όταν κοιμούνται οι καπεταναίοι οι ναύτες ανοίγουν τους ασκους ….. σαν Οδύσσεια.

 

Advertisements
This entry was posted in Ο Τρίτος Δρόμος. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s