Αϊνστάιν και σοσιαλφιλελευθερισμός…

Η οικονομική αναρχία της καπιταλιστικής κοινωνίας είναι κατά τη γνώμη μου η πραγματική ρίζα του κακού. Τι ιδιωτικό κεφάλαιο συγκεντρώνεται σε λίγα χέρια και ο εντεινόμενος καταμερισμός της εργασίας ενθαρρύνει τον σχηματισμό μεγαλύτερων μονάδων παραγωγής εις βάρος των μικρότερων. Το αποτέλεσμα είναι μια ολιγαρχία του ιδιωτικού κεφαλαίου, που η τεράστια εξουσία της δεν μπορεί να ελεγχθεί ούτε από τη δημοκρατικά οργανωμένη πολιτικά κοινωνία. Αυτό συμβαίνει επειδή τα μέλη των νομοθετικών σωμάτων επιλέγονται από τα πολιτικά κόμματα, που χρηματοδοτούνται ή επηρεάζονται από καπιταλιστές. Έτσι, οι αντιπρόσωποι του λαού δεν προστατεύουν αρκετά τα συμφέροντά των μη προνομιούχων τμημάτων του πληθυσμού. Επίσης, κάτω από αυτές τις συνθήκες οι καπιταλιστές αναπόφευκτα ελέγχουν, άμεσα ή έμμεσα, τις κύριες πηγές ενημέρωσης (εφημερίδες, ραδιόφωνο, παιδεία). Είναι λοιπόν εξαιρετικά δύσκολο και στις περισσότερες περιπτώσεις σχεδόν αδύνατο να καταλήξει ο πολίτης σε αντικειμενικά συμπεράσματα και να χρησιμοποιεί ευφυώς τα πολιτικά του δικαιώματα.

  Αυτός ο ακρωτηριασμός του ατόμου είναι πιστεύω το χειρότερο κακό του καπιταλισμού. Είμαι πεπεισμένος πως μπορεί να εξαλειφθεί μόνο με έναν τρόπο: Με την εγκαθίδρυση μιας σοσιαλιστικής οικονομίας και με ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα είναι προσανατολισμένο σε κοινωνικούς στόχους. Σε μια τέτοια οικονομία, τα μέσα παραγωγής είναι ιδιοκτησία της κοινωνίας και χρησιμοποιούνται με σχεδιασμό. Μια σχεδιασμένη οικονομία, που προσαρμόζει την παραγωγή στις ανάγκες της κοινωνίας θα διανέμει την εργασία σε όλους εκείνους που μπορούν να εργαστούν και θα εγγυάται τα προς το ζην σε κάθε άνδρα, γυναίκα, παιδί. Η μόρφωση του ατόμου, μαζί με την καλλιέργεια των έμφυτων ικανοτήτων, θα τείνουν να αναπτύξουν μέσα του ένα αίσθημα υπευθυνότητας έναντι των συνανθρώπων του, που θα αντικαταστήσει την αποθέωση της εξουσίας και της επιτυχίας που βλέπουμε σήμερα στην κοινωνία μας.

  Το επίτευγμα του σοσιαλισμού όμως απαιτεί τη λύση μερικών εξαιρετικά δύσκολων κοινωνικοπολιτικών προβλημάτων. Πως μπορεί, σε μια συγκεντρωτική πολιτική και οικονομική εξουσία, να αποτραπεί η ανάπτυξη μιας πανίσχυρης και αλαζονικής γραφειοκρατίας; Πως μπορούν να προστατευτούν τα δικαιώματα του ατόμου και να εξασφαλιστεί ένα δημοκρατικό αντίβαρο στην εξουσία της γραφειοκρατίας; Αυτοί ήταν κάποιοι από τους προβληματισμούς που έθεσε ο Αλβέρτος Αϊνστάιν στο πρώτο τεύχος του περιοδικού Monthly Review to 1949.

  Σήμερα όμως, γνωρίζουμε πως η λύση είναι απλή: ‘’αρκεί να μπολιάσουμε το σοσιαλισμό με τις βασικές αρχές της φιλελεύθερης σκέψης. Ένα μικτό ανθρωποκεντρικό σύστημα, στο οποίο προστατεύονται τα ατομικά δικαιώματα, η ελευθερία έκφρασης και δράσης και παράλληλα επιδιώκεται η κοινωνική συνοχή και η ευημερία του συνόλου, συνιστούν τον ορισμό της δίκαιης κοινωνίας. Η δίκαιη κοινωνία, μπορεί κάλλιστα να εξαφανίσει τη πιθανότητα εμφάνισης αλαζονικών και αυταρχικών συμπεριφορών που δημιουργεί ο συγκεντρωτισμός της εξουσίας’’.        

 

 

Advertisements
This entry was posted in Ο Τρίτος Δρόμος. Bookmark the permalink.

2 Responses to Αϊνστάιν και σοσιαλφιλελευθερισμός…

  1. Ο/Η Aggelos Irakleidis λέει:

    Πραγματικά πιστεύετε πως δώσατε μια απάντηση στους προβληματισμούς του Αϊνστάιν;;;; Μα η απάντησή σας είναι τελείως εκτός θέματος…με όλο το σεβασμό…επίσης είναι τόσο ασαφής – ενώ η απορία του μεγάλου φυσικού είναι σαφέστατη και στην καρδιά του προβλήματος (χωρίς να σημαίνει πως δεν υπάρχει απάντηση)…
    Εσείς προτείνετε έναν ουτοπικό καπιταλισμό με «ανθρώπινο πρόσωπο» (ονομάστε τον όπως θέλετε, αλλά αυτό είναι) και δε δίνετε καμιά απάντηση στο ζήτημα του σχεδιασμού της οικονομίας στη βάση της κοινωνικά σχεδιασμένης παραγωγής, την οποία (και) ο Αϊνστάιν θεωρεί ΤΟ κορυφαίο ζήτημα… Και ασφαλώς είναι και αποτελεί το βασικό ζήτημα που απασχολεί τον επιστημονικό σοσιαλισμό ξεκινώντας με τον Μαρξ και τον Ένγκελς. Οι οποίοι δίνουν και μια πολύ σοβαρή απάντηση και για το ζήτημα της γραφειοκρατίας και το επαναλαμβάνει ο Λένιν και το ξαναλέει ο Τρότσκι…αλλά ποιος τους ακούει: 1. Όχι μόνιμος στρατός – οπλισμένος λαός, 2. Οι κρατικές λειτουργίες θα ανακυκλώνονται, ώστε όλοι να συμμετέχουν ανακυκλικά στο γραφειοκρατικό μηχανισμό (ο οποίος θα απλοποιείται με την ανάπτυξη της σοσιαλιστικής οικονομίας) 3. Οι εκπρόσωποι στα όργανα διοίκησης θα είναι εκλεγμένοι και άμεσα ανακλητοί και θα πληρώνονται με το μισθό του ειδικευμένου εργάτη.

    Αυτά προϋποθέτουν κοινή ιδιοκτησία των βασικών μέσων παραγωγής ΚΑΙ ισχυρές ατομικότητες. Πλήρη ελευθερία έκφρασης, συνειδητή συμμετοχή στο σχεδιασμό της παραγωγής.
    Από πού συνάγεται πως κοινωνική ιδιοκτησία σημαίνει απώλεια της ατομικής συνείδησης; Βάσει αφηρημένα της «ιστορικής εμπειρίας»; Τότε γιατί τόσα εκατομμύρια άνθρωποι χωρίς καμία ιδιοκτησία έχουν συχνά σημαντικότερες και διαυγέστερες στιγμές από ανθρώπους με ιδιοκτησία;
    Για να διαπιστώσετε γιατί δεν διατηρήθηκαν αυτά κατά τη ρώσικη επανάσταση και γιατί δεν αναπτύχθηκαν (όπως πίστευαν αρχικά οι επαναστάστες), δε θα έπρεπε να γενικεύετε, αλλά να αναλύσετε τη ρώσικη επανάσταση και το σταλινικό φαινόμενο ειδικά. Τα δόγματα που προκύπτουν από τις γενικεύσεις «αποδείχθηκε πλέον» κλπ. είναι αποπροσανατολιστικές. Δεν αποδεικνύεται η χρεοκοπία του μαρξισμού εξαιτίας του σταλινισμού – αντίθετα η πλήρης ισχύς του. Είναι γνωστό πως ο ίδιος ο Μαρξ είχε προβλέψει το τι περίπου θα συνέβαινε αν κοινωνικοποιούνταν η φτώχεια…Αυτός είναι εξάλλου ο λόγος που είχε αφηνιάσει ο Λένιν για τη διεθνή επανάσταση και κυρίως για τη γερμανική επανάσταση…
    Τι θα πει μικτό ανθρωποκεντρικό σύστημα και ποιο υποκείμενο θα το δημιουργήσει; Ένα νέο κόμμα; Σε ποια κοινωνική βάση; Ποια κοινωνική τάξη έχει συμφέρον από έναν τέτοιο κοινωνικό σχηματισμό; ΟΛΕΣ;;;; Το πιστεύετε στα σοβαρά;
    Από πού και ως πού η ατομικότητα του ιδιώτη παραγωγού μπορεί να εξασφαλίσει τη δημοκρατία και ταυτόχρονα την ισότητα; Στη σφαίρα ποιας φαντασίας; Η θεωρία σας φαντάζει αυθαίρετη. Μια μικροαστική ουτοπία, ανάλογη αυτή των Προυντόν και σία. Τίποτα καινούριο…

    Ευχαριστώ

  2. Ο/Η liberalsocialism λέει:

    Η βάση αυτών που διάβασες βρίσκεται σε διάφορα κείμενα των: Μονίκ Καντό-Σπερμπέρ, John Roemer, Daniel Innerarity, Νάντια Ουρμπινάτι, Αϊνστάιν, Γκίτενς κλπ.
    Από όλους αυτούς, ο μόνος που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε μικροαστό, είναι ο Αϊνστάιν. Αν και αυτός χρωστά μεγάλο μέρος των επιτυχιών του, μέσω των οποίων έγινε γνωστός στο Καραθοδωρή, ο οποίος και δεν ήταν μικροαστός.
    Anyway, απ’ όσο ξέρω ο κορμός του ΚΚΕ είναι οι εργάτες, οι αγρότες και οι μικροαστοί, άρα, δε μπορώ να καταλάβω ποιο είναι το πρόβλημά σου με τους μικροαστούς και τις αντιλήψεις τους.
    Όσον αφορά την περίοδο του Στάλιν, ουσιαστικά αυτό που τον διαφοροποιεί από τον Λένιν είναι πως απλά επέλεξε να χτίσει το »σοσιαλισμό» αποκλειστικά εντός της Σοβιετικής Ένωσης, εγκαταλείποντας την ιδέα της παγκόσμιας επανάστασης του Λένιν.
    Τόσο ο Λένιν, όσο και ο Στάλιν, (ανεξάρτητα από τα επιτεύγματά τους), λειτούργησαν φασιστικά κατά τη διάρκεια της παντοκρατορίας τους, τόσο εντός όσο και εκτός κόμματος.
    Υιοθέτησαν δηλ. συμπεριφορές και πολιτικές πρακτικές ανάλογες με αυτές του Χίτλερ και του Μουσολίνι, απλά κάθε ένας από αυτούς ξεκινούσε από διαφορετική ιδεολογική αφετηρία.
    Αυτός που πραγματικά αποδείχθηκε τελικά ότι είχε δίκαιο, ήταν ο Πλεχάνωφ, ο άνθρωπος που εισήγαγε το Μαρξισμό στη Ρωσία.
    Ο Πλεχάνωφ, αρκετά νωρίς είχε επισημάνει στο Λένιν πως η παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση είναι λάθος να ξεκινήσει από τη Ρωσία καθώς η κοινωνία δεν ήταν έτοιμη (ώριμη) για ένα τέτοιο εγχείρημα, πράγμα που αποδείκτηκε εκ΄των υστέρων.
    Όσον αφορά τους Μαρξ και Έγκελς, βεβαίως και δεν τους αππορίπτουμε, απλά επισημαίνουμε πως υπάρχουν σημεία που σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα πιθανον να χρειάζονται αναπροσαρμογή ή επαναξιολόγηση.

    Παρακαλώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s